Project Description

ΜΗΚΟΣ ΣΚΑΦΟΥΣ: 25.00 m | ΜΗΚΟΣ ΟΜΟΙΩΜΑΤΟΣ: 1,00 m | ΚΛΙΜΑΞ: 1/25 | ΥΛΙΚΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ: Πεύκο

Το Σιαμπέκο ήταν ένα μικρό ιστιοφόρο ή/και κωπήλατο, με στενό σκαρί (αναλογία 4 προς 1) και αιχμηρή πλώρη, που κατέληγε σε ταλιαμά. Στην πρύμνη του υπήρχε ένα είδος εξώστη.

Έφερε ένα φλόκο και τρία λατίνια σε τρείς αντίστοιχα μονοκόμματους ιστούς. Ο πλωριός πολύ πλώρα, με κλίση προς τα εμπρός και ο πρυμνιός πολύ κοντά στη πρύμνη, ο πλωριός και ο μεσαίος ιστός είχαν ύψος σχεδόν διπλάσιο από τον πρυμνιό.

Τα λατίνια στερεώνονταν με τη μεγαλύτερη πλευρά τους σε μακρότατες και λεπτές κεραίες που σχημάτιζαν πολύ οξεία γωνία με τους ιστούς.

Μπορούσε να κινηθεί και με κουπιά γι αυτό διέθετε 18-20 κωπηλάτες και κάποτε περισσότερους. Το μέγεθός του ποίκιλλε, ήταν πάντως της τάξεως των 20-30 τόνων και έφθανε μέχρι 70 τόνους.

Κατάλληλο για καταδρομές, πειρατεία ή βοηθητικές αποστολές, είχε δύο πυροβόλα, στην πλώρη επί δίωξιν και κάποτε δύο άλλα μικρά (καννονέτα) ή βαριά πλατύστομα τρομπόνια, στηριγμένα σε κάθε πλευρά. Γρήγορο και ελαφρύ σκάφος, πολύ διαδεδομένο στη Μεσόγειο, ήταν κυρίως πλοίο των Ψαριανών, οι οποίοι διέθεταν ήδη από τον 18ο αι. και το χρησιμοποίησαν με επιτυχία στον αγώνα της επαναστάσεως του 1821.

Πρέπει να παρατηρήσουμε ότι στον αγώνα οι Έλληνες χρησιμοποίησαν τους όρους μίστικο, γαλιότα, σεμπέκ ή σιαμπέκο για να χαρακτηρίσουν κάθε ελαφρύ σκάφος με κουπιά που διεξήγαγε πειρατεία, καταδρομή, αποβατικές επιχειρήσεις ή μετέφερε μηνύματα.
Λέγεται ότι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης υπηρέτησε ως κυβερνήτης  πειρατής σε ένα παρόμοιο σκαρί.

Γιά την κατασκευή του ομοιώματος, χρησιμοποίησα σχέδια της ΑΜΑΤΙ Ιταλίας.

Το ομοίωμα εκτίθεται στην μόνιμη έκθεσή μου στο Ναυτικό Μουσείο Λιτόχωρου Πιερίας.


Πρώτη δεκαετία 19ου αιώνα ,είναι μια περίοδος αναταραχών στις Ελληνικές θάλασσες. Έντονη η παρουσία Ρωσικού και Αγγλικού στόλου για την κυριαρχία των Επτανήσων. Εκεί βρισκόταν και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εξόριστος απο την πατρίδα του τη Μάνη.
Τότε συνάντησε ένα παλιό του γνώριμο τον στρατηγό του Ρωσικού στρατού τζενεράλλε Παπαδόπουλου απο την νήσο Τζιά.
Ο Παπαδόπουλος εντάχθηκε στο Ρωσικό στρατό ακολουθώντας το Ρώσο ναύαρχο Ουζούκωφ μετά τη συνθήκη του Κιουτσούφ Καϊναρτζή.
Εκεί πήρε ένα Τούρκικο «Σεβέκι» (σιαμπέκο) λεία πολέμου.
Με εισήγηση του τζεν. Παπαδόπουλου ,ετέθη κυβερνήτης ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, άριστος ιστιοπλόος, απο τα παιδικά του χρόνια, σαν πλήρωμα σε διάφορα πειρατικά με ορμητήριο τη Μάνη.

Είχε πλήρωμα 35 ναύτες και 80 πεζοναύτες οπλισμένο με 10 πυροβόλα, το ονόμασαν «Άγιος Γεώργιος».
Έτσι ο Κολοκοτρώνης άρχισε περιπολίες στη Λευκάδα και τον Πατραϊκό χτυπώντας τους Τούρκους όπου τους συναντούσε.
Επέστρεψε στη Λευκάδα θριαμβευτής με πολλά λάφυρα. Όμως αντί για δόξα και τιμές τον περίμενε η φυλακή.
Δυστυχώς σε αυτόν το τόπο συμβαίνουν όλα τα παράδοξα του κόσμου.

Την φυλακή την προκάλεσαν Επτανήσιοι έμποροι που είχαν δοσοληψίες με την Πάτρα. Αίτια; τους χαλούσε την σούπα.
Έτσι ο καπετάν Θοδωρής βρέθηκε κλεισμένος φυλακή στη Ναυαρχίδα «Ευαγγελίστρια» του μικρού Ρωσικού στόλου που ήταν επανδρωμένη με Έλληνες.
Απο την φυλακή «Ευαγγελίστρια», υπέβαλέ την παραίτητσή του στον Ιωάννη Καποδίστρια, Γεν. Γραμματέα Επικρατείας Επτανήσων.
Ιδού το κείμενο της αναφοράς του:

«Προς εξοχώτατο κόντε Ιωάννη Καποδίστρια, Κομισσάριο, Στραορδινάριο εις την νήσον της Αγίας Μάουρας παρά τό καπετάν Κολοκοτρώνη, Ραπόρτο.

Σας ειδοποιώ, οτι δια της προσταγής, του τζενεράλε Παπαδόπουλου, ευρίσκομαι εις αρέστο, μέσα εις το καράβι του αρχηγού μου Μαγιόρ Κ. Ελευθερίου Κυριακοβίτσι όθεν παρακαλώ να μου δοθούν οι πάγες μου και το κοντράτο ώς ταις 20 του τρέχοντος οπου μου λείπουν 1500 γρόσια. Προσέτι σας φανερώνω, οτι δέν είμαι άξιος της δουλεύσεως και κατα το κοντράτο μου ζητώ τη λιτσέντζα μου δίδοντας σας το αβίζο απο την σήμερον έως να συμπληρωθούν αι ημέραι είκοσι της σταλίας, οπου διαλαμβάνεται το κοντράτο.
Τη 20 Ιουλίου 1807 Σεμπεκο «Ευαγγελίστρια»

Δούλος σας ταπεινός ρεστάντος Θοδωράκης Κολοκοτρώνης».

Αντιλαμβανόμενος το λάθος του ο Καποδίστριας τον απελευθερώνει.
Λίγους μήνες μετά, τον ξανασυναντούμε στη σύναξη της Σκιάθου όπου με τον Ιωάννη Σταθά, με τους Λαζαίους, τον Νικοτσάρα και άλλους αρμάτωσαν τα «μαύρα καράβια».

Επτά μοίρες με 10 πλοία η κάθε μοίρα με πλήρωμα και πεζοναύτες 1400 νοματαίοι, οι περισσότεροι καπεταναίοι του «Ολύμπου».
Οι μοίρες ήταν: Βάλτος, Μοριάς, Ρούμελη, Όλυμπος, Άσπρη θάλασσα, Σκιάθος και Κασάνδρα και περιπολούσαν απο Σποράδες μέχρι το Άγιο Όρος.

Υπάρχει η μαρτυρία οτι εδώ σταμάτησε το κάπνισμα ο καπετάν Θ. Κολοκοτρώνης. Πολλές μέρες στο πέλαγος τελείωσε ο καπνός. Έξυσε το σακούλι και προσπάθησε να καπνίσει τα λίγα ρινίσματα που μάζεψε. Του προκαλεσαν αηδία. Σε ερώτηση κάποιου μέλους του πληρώματος για την νευρικότητα και την ανησυχία που τον διακατείχε τις τελευταίες μέρες, του απάντησε ,αφού πρώτα έριξε μια μούντζα στο πρόσωπό του: «Όρσε μωρε άνθρωπος που θέλει να λευτερώσει τον τόπο του και δέν μπορεί να λευτερωθεί ο ίδιος απο ενα κακό συνήθειο. Θεέ μου συγχώρεσέ με». Τότε τα πέταξε όλα στη θάλασσα και δεν ξανακάπνισε ποτέ.

Πηγή:

Βιογραφία: Αλεξανδρής Κ. Α. – Μαζαράκης Αινιαν Ι.Κ – Μελας Σ. – Παπαρηγόπουλος Κ. – Ναυτική Επιθεώρηση

Διάβασε περισσότερα:

Η συχνή ανυπακοή των πληρωμάτων του Ελληνικού στόλου κατά την διάρκεια της Επανάστασης του 1821

SIAMPEKO-Wikipedia